کوفتگی عضلانی که معمولاً ۲۴ تا ۷۲ ساعت پس از تمرینات مقاومتی یا سنگین بروز می‌کند، به نام کوفتگی تاخیری عضلانی (DOMS) شناخته می‌شود. این حالت بخش طبیعی از روند سازگاری بدن با فشار تمرین است.
دلایل اصلی کوفتگی عضلانی
### پارگی‌های میکروسکوپی: انجام حرکات مقاومتی، به‌ویژه در بخش اکسنتریک (مرحله‌ای که عضلات در حال کشیده شدن زیر بار هستند، مانند پایین آوردن وزنه)، آسیب‌های بسیار کوچکی در فیبرهای عضلانی ایجاد می‌کند.
### التهاب و ترمیم: بدن برای ترمیم این آسیب‌ها پاسخ التهابی ایجاد می‌کند که منجر به تجمع مایعات و تحریک پایانه‌های عصبی و در نتیجه احساس درد و سفتی می‌شود.
### تمرینات جدید یا افزایش شدت: زمانی که تمرین جدیدی انجام می‌دهید یا وزنه، حجم و شدت تمرین را به‌طور ناگهانی بالا می‌برید، احتمال بروز DOMS بیشتر است.
آیا کوفتگی نشانه رشد عضلانی است؟ خیر. اگرچه وجود کوفتگی نشان‌دهنده وارد شدن فشار جدید به عضله است، اما شرط لازم و کافی برای رشد عضلانی (هایپرتروفی) نیست. شما می‌توانید بدون داشتن کوفتگی شدید نیز رشد عضلانی و پیشرفت داشته باشید. راه‌های کاهش و مدیریت کوفتگی عضلات ### ریکاوری فعال: پیاده‌روی سبک، دوچرخه‌سواری ملایم یا حرکات کششی پویا در روزهای استراحت جریان خون را افزایش داده و به بهبودی کمک می‌کند. ### تغذیه و هیدراتاسیون مناسب: مصرف کافی پروتئین باکیفیت برای ترمیم بافت‌های عضلانی و نوشیدن آب کافی ضروری است. * خواب باکیفیت: بیشترین میزان ترمیم بافت‌ها در طول خواب عمیق اتفاق می‌افتد. * فوم رولر و ماساژ: استفاده از فوم رولر می‌تواند به کاهش سفتی عضلانی و بهبود دامنه حرکتی کمک کند.