بافت چربی را میتوان به دو نوع اصلی تقسیم کرد،
چربی سفید که نمایانگر بخش عمده چربی بخصوص چربی احشایی و ذخیره تری‌گلیسیرید است و بافت چربی قهوه‌ای بخاطر بیان پروتئین جفت نشده و افزایش تراکم میتوکندیابی ، نقش گرمازایی را ایفا میکند بعلاوه سطوح بالای بافت چربی قهوه‌ای با مقاومت در برابر بیماریهای متابولیکی مرتبط است در همین راستا تحقیقات نشان دادند که مقدار بافت چربی قهوه‌ای بطور معنی داری در افراد چاق نسبت به افراد دیگر کمتر است، این بدان معنی است که بین بافت چربی و شاخص توده بدنی و درصد چربی در افراد غیر فعال ارتباط منفی وجود دارد در کنار چربی سفید و چربی قهوه‌ای چربی بژ هم وجود دارد سلولهای چربی بژ شبیه سلولهای چربی قهوه‌ای ذخیره میشوند اما دارای خواص کلاسیکی از سلولهای چربی قهوه‌ای هستند یکی از اثرات احتمالی تمرین، تبدیل بافت چربی سفید به بافت چربی بژ و چربی قهوه ای است این بدان معناست که تمرین ، میزان نسبی بافت چربی قهوه‌ای را افزایش می دهد نشان داده شده است بالا بودن اسید لاکتیک و هورمون رشد باعث افزایش تبدیل چربی سفید به چربی بژ و قهوه ای است و همچنین تبدیل چربی غیر فعال به قطرات لیپیدی آماده سوختن می‌باشد،